Jak każdy człowiek bawiący się słowem potrzebuję inspiracji. Szukam ich wszędzie. Dziś sama do siebie (śmiejąc się pod nosem) pomyślałam: „Jak cię inspiruje do pisania papier toaletowy, to już nie jest dobrze”. Potem jednak powstrzymałam wyrzuty sumienia, bo nie ważne skąd wziął się pomysł – ważne, że w ogóle jest. Dlatego dziś będzie o papierze. Toaletowym papierze Bo papier to niby nic. Ale spróbujcie się bez niego obyć. Daję słowo – może być ciężko.

I właśnie tak jest z naszym życiem. To, co na co dzień niezbędne, staje się takie niewidoczne. Podręczne. Nijakie. Znaczeniowo niewypełnione. Czyli żadne. Wiele razy słyszałam w radiu pytanie – co byś zabrał ze sobą na bezludną wyspę? Najczęściej odpowiadający mówili: biblię, telewizor, najlepszego przyjaciela, ulubioną książkę. Odpowiedzi były różne. Nikt jednak nie wspomniał o wodzie, jedzeniu, zapałkach, papierze toaletowym, środach higienicznych…Tak przyziemnych rzeczach. A teraz niech każdy wyobraźni sobie sytuacje, w której zaczyna mu tego brakować…Co by się stało z waszym życiem? Kim byście byli? To, że o rzeczach codziennych nie myślimy, świadczy dobrze o naszym poziomie życia. Osiągnęliśmy już ten etap, w którym potrzeby wyższe stanowią priorytet. Świat się rozwinął. Wszystko się rozwija. Rozejrzyj się. Nawet papier toaletowy też się rozwija. A ty?

Styczeń do dobry czas na rozwojowy start. Styczeń to dobry początek. Cała zmiana może zajść w człowieku pod wpływem zamknięcia tego co stare i otwarcia nowego. Każdy z nas może być jak nowa kartka w książce. Do zapisania. Ty wypierasz litery, ty dyktujesz treść. Spójrz na swoje poprzednie lata. Popatrz na nie krytycznym okiem. Zadaj sobie pytania sprawdzające:

Czego nowego się dowiedziałeś o świecie przez ostatni rok? (wymień)

Czego dowiedziałeś się o sobie?

Jak wiele nowych miejsc zwiedziłeś?

Jak wielu nowych ludzi poznałeś?

Co nowego spróbowałeś?

Co zmieniłeś?

Nie udawaj. Odpowiedz szczerze. Jeśli nie znasz odpowiedzi choćby na jedno z tych pytań, czas zaplanować nowy rok rozwojowo. Ja nie jestem tu od tego, aby wjeżdżać na twoją ambicję. Ale śmiało przypomnę, że nawet papier toaletowy się rozwija. Czas na ciebie. Rozwiń się. Podpowiedź ode mnie: każdego dnia przed snem pomyśl o tym, co ci się udało osiągnąć danego dnia. Może to będzie jedna strona przeczytanej książki, jeden niezjedzony batonik (dla odchudzających), jedna opanowana emocja (dla tych rozwrzeszczanych), jedna dotrzymana obietnica (dla tych, co często łamią dane słowo), chwila poświęcona najbliższym (dla pracoholików), coś… zastanów się. Jest wiele takich rzeczy, które mogły dotąd umykać, a teraz są w zasięgu. Małe, ale ważne. Czas start. Nie od jutra. Od dziś.

Zapraszam serdecznie do zapisania się na newsletter i komentowania. Dziękuję z góry!

Każdy z nas ma wytyczony w życiu kierunek. Idziemy. Czasami nie mamy świadomości dokąd.  Nie zastanawialiście się nigdy dlaczego jesteście, kim jesteście? Dlaczego robicie, co robicie? Czy jako małe dziecko wiedzieliście, kim będzie? Co będziecie w życiu robić? Może wiedzieli to wasi rodzice? Może chcieli wiedzieć? Nie dziwi was, że tak wiele zawodów wykonywanych przez rodziców przechodzi z pokolenia na pokolenie na dzieci? A gdyby tak…się zbuntować? Buntowników jest niewielu. Ludzie boją się zmian. Czy bunt jest faktycznie buntem? A może to tylko chęć zmiany? Jeżeli chcesz, aby twoje życie było twoją sumą doświadczeń, to nie wybierasz tego, co w życiu znane. Jeżeli jesteś dzieckiem dobrze zarabiających rodziców, to dlaczego masz nie pójść w ich ślady? Przecież ta droga jest już sprawdzona, przetarta. Fajnie iść na łatwiznę. I to nie jest złe. Bo w życiu chodzi o to, żeby być szczęśliwym. Tylko, czy robienie wiecznie rzeczy przewidywalnych, bez ryzyka, bez nuty emocji, może uszczęśliwiać?

Każdy powinien móc i umieć wybierać.  Kim chce być. Co chce robić. Jeżeli jako dziecko cały czas słyszałeś, ten zawód jest wspaniały, wybierz go. Bądź…tym albo tamtym, a najlepiej mną, lub nie mną, ale tym, kim mi się być nie udało. To w końcu zaczynasz tak myśleć. Ulegasz wpływom. Manipulacjom. Podświadomym oczywiście. Zaczynasz marzyć cudzymi marzeniami. To jest taki moment, którego często nie dostrzegamy. Dzieje się. Wierzymy, że idziemy we właściwą stronę. Tylko skąd mamy wiedzieć, że to ma sens, że na końcu drogi odnajdziemy siebie? Człowiek powinien wiedzieć, że każdy wybór można zmienić. Nic nie jest na zawsze. Zawsze można zmienić kierunek. Tylko, ilu jest takich, którzy to robią? Czy ty możesz powiedzieć, że znasz siebie? Ile rzeczy w życiu spróbowałeś, aby wiedzieć, że ich nie lubisz?

Nic nie ma bez próbowania. Próbować życie. Próbować emocje. Doświadczać. Odważyć się. Jak? Zwyczajnie. Poszerzając perspektywę. Otwierając się na to, co nieznane. Namawiam was w tym miejscu. Do poszukiwań. Do testowania smaków, zapachów, sportów, działań, ludzi, książek, filmów, wszystkiego. Nie szukajmy drastycznych zmian. One przyjdą wtedy, gdy człowiek nabierze odwagi. Zobaczy, że nieznane nie boli. Że w nieznanym można odnaleźć pasję. A może nieznane wcale wam się nie spodoba. To też cenne, bo nie będziecie marzyć o czymś, co niespełnione. Całego życia nie da się zmienić, ale…spróbujmy zacząć od małych rzeczy.

Jacek Walkiewicz w jednym ze swoich wykładów rozśmieszył mnie do łez, potem zdenerwował, a na końcu zainspirował. Mówił wiele, trafiał celnie w nas Polaków, odkrywał wadę za wadą, pustkę naszych potrzeb. Pozostawił niesmak, ale i refleksję. W głowie utkwił mi cholerny ser. Idę na zakupy i wracam do domu z goudą, albo dla odmiany z królewskim – ufff szczyt mojej kulinarnej kreatywności. Jak wielu z nas przyzwyczaiło się do nawyków i stereotypów…żona dba o dom, mąż zarabia kasę, kotlet schabowy w niedziele, praca od lat ta sama, na wycieczkę zawsze w to samo miejsce, ten sam serial od lat – 1500 odcinek, ta sama herbata do śniadania, ta sama kawa w pracy, ta sama trasa spacerów, po pracy do dziecka: Jak tam w szkole, a dziecko: dobrze…koniec konwersacji…Do tego dochodzą tzw. zazdrośnikowe marzenia:”bo tak”. Bo sąsiad ma… Ubawi was to lub nie, ale w mojej rodzinnej miejscowości, jak jeden człowiek robi płot, bo akurat mu się rozwalił, to inny robi, bo tak. Jak jeden robi dach, to inni, bo tak. Jak jeden kupuje samochód, bo nie ma czym jeździć, to inni też, bo tak. Jak jeden na wakacje do Egiptu, to reszta, bo tak…Bo tak ma sąsiad. Bo my sami nie umiemy wymyślić. Bo marzenia innych stają się naszymi. Bo samemu strach zaryzykować. Nuda życia.

Taka stagnacja wszystkiego. Czas na zmianę. Wszystko może być w życiu ciekawe. Tylko trzeba dać temu szansę. Zacznij poznawać obszary, które były dla ciebie nieznane. Zacznij gotować. Zacznij uprawiać sporty. Cokolwiek. Byle nie ciągle to samo. Nie stój w miejscu. Obserwuj innych, ale ich nie kopiuj. Szukaj w ludziach inspiracji, ale nie zazdrość i nie upodabniaj się. Dowiesz się o sobie czegoś nowego tylko wtedy, gdy zaczniesz robić nowe rzeczy. Może wtedy odkryjesz pasję, której brakowało ci przez lata. Nigdy nie jest za późno na zmianę i na rozwój. Wypełnij swoje życie.

A teraz do obejrzenia dawka motywacji:

Zapraszam serdecznie do zapisania się na newsletter i komentowania. Dziękuję z góry!